Gastblog van coach/fotograaf – Oliebollenactie – vertrekdata 2018

Een prachtig jaar ligt bijna achter ons. We liepen zeven QuestTreks; kijken terug op een fantastische samenwerking met ROC Aventus, hebben ons team en programma schaalbaar gemaakt en het na-programma hebben omgevormd tot een effectiever, overzichtelijk programma. Het heet QuestTribes. We kijken vooruit naar de vertrekdata in 2018, en een ludieke oliebollenactie. We kijken ook terug met gastschrijver- en fotografe Brenda Boele die met ons QuestTrek ging.

Veel leesplezier!

Mark Simons en Marianne van Wetter,

Oprichters.

In deze nieuwsbrief drie onderwerpen:

1. de vertrekdata van de QuestTreks® Nepal in 2018,

2. oliebollenactie voor Mountain Child Care met verkooppunten in Utrecht en Nijmegen

3. ‘Stoute schoenen’, prachtige blog van coach Brenda Boele die als fotografe meeging op QuestTrek.

 

1. de vertrekdata van de QuestTreks® Nepal in 2018,

Voorjaar

  • QuestTrek 1: 22 april t/m 27 april – Helambu Classic (laatste plekken beschikbaar)
  • QuestTrek 2: 28 april t/m 3 mei – Helambu Classic (vol)
  • QuestTrek 3: 28 april t/m 3 mei – Annapurna (vol)
  • QuestTrek 4: 5 mei t/m 10 mei – Annapurna (vol)
  • QuestTrek 5: 14 mei t/m 19 mei – Annapurna (laatste plekken beschikbaar)

Najaar

  • Quest Trek 6: 16-21 november – Helambu Classic
  • QuestTrek 7: 27 november t/m 2 december – Helambu Classic
  • QuestTrek 8: 7 t/m 12 december – Helambu Classic

 

Oliebollenactie 31 december

Oliebollenactie 2018

Op 31 december bakken oprichters van Mountain Child Care volgens een geheim recept oliebollen bakken. Ze kosten €0,75 per stuk.

Wil je bestellen? Mail of app dan naar:

Mark op: mark@mountainchildcare.org of
06-40 21 98 30.
We hebben twee smaken: lekkere mét rozijnen en
lekkere zonder rozijnen. Ze kosten 75 cent per
stuk.
Afhalen op 31/12 tussen 13.00 u. en 17.00 u
Oudwijkerveldstraat 84 3581 JN Utrecht of bij een van de andere ‘oliebollenbakkers’ die meedoen.

Gelukkig nieuwjaar!
Mark en Marianne.

Gastblog coach/amateur fotograaf Brenda Boele

Stoute schoenen

Maart 2017. Ik druk op de toets ‘verzenden’ met een grote glimlach op mijn gezicht. Nadat ik op Facebook een post over Mountain Child Care (MCC) voorbij zag komen, ben ik uit nieuwsgierigheid op de website gaan kijken. Wat ik daar las sprak mij direct aan. Wat een inspirerend verhaal van een Nederlands echtpaar dat MCC heeft opgericht om Nepalese jongeren een goede toekomst te bieden door ze een QuestTrek aan te bieden met loopbaanbegeleiding. Mijn nieuwsgierigheid werd nog meer gewekt.

Brenda Boele op QuestTrek in Nepal

Brenda Boele op QuestTrek in Nepal

In een impulsieve bui stuur ik het echtpaar een e-mail waarin ik mij aanbied als vrijwillig fotograaf. Ik eindig mijn e-mail met ‘Mijn vraag komt wellicht nogal impulsief over. Ik heb ook nog geen idee hoe en wat, maar soms krijg je iets ingegeven en dan is het ‘goed’ om daar naar te luisteren. Vandaar dat ik de stoute schoenen heb aangetrokken door jullie deze e-mail te sturen’.

Nieuw avontuur

Nog enigszins voorzichtig vertel ik een aantal mensen over mijn e-mail. Opmerkingen als ‘Je zal vast niet de enige zijn die zoiets aanbiedt. Wat is de kans dat ze op jouw aanbod ingaan?!’. Ook krijg ik andere geluiden te horen zoals ‘Wat een leuke actie van je! Ik ben benieuwd joh!’. Ondertussen voel ik vertrouwen. ‘Waarom zouden ze niet op mijn aanbod ingaan?!’.

Zo begon voor mij een nieuw avontuur. Een avontuur dat in november dit jaar plaatsvond. Na afscheid te hebben genomen van mijn lieve gezin, stapte ik het vliegtuig in met eindbestemming Kathmandu. Ik zou daar een aantal dagen verblijven waarna ik met een groep Nepalese jongeren, Nepalese coaches van MCC, Nederlandse deelnemers, één van de oprichters (Mark Simons) en een gids met assistenten, met backpack en al op trekking ging door een deel van de Himalaya. Oftewel op QuestTrek. En ik in de rol van fotograaf.

Dromen

Even ter verduidelijking. Ik ben geen professioneel fotograaf. Als kind droomde ik ervan om fotograaf te worden. De wereld rond te reizen. Mensen te ontmoeten en verhalen te verzamelen. Ik koos echter voor een andere studie. Die droom van dat meisje, kwam eind vorig jaar weer naar boven. Ik heb toen een besluit genomen om in 2017 een reis te maken naar Nepal. Met mijn camera. Hoe en wanneer wist ik nog niet, maar dat ik zou gaan, dat stond buiten kijf.

Kracht

Inmiddels ben ik weer terug in Nederland en ben ik een ervaring rijker. De reis heeft mij zoveel meer gebracht dat ik van te voren had kunnen bedenken. Hoewel ik geen deelnemer was van het programma tijdens de QuestTrek, heb ik zelf ook de kracht van het programma ervaren.

De trekking begon met het eerste half uur een steile berg te beklimmen. Al snel voelde ik de zwaarte van mijn geleende backpack op mijn rug. Hoewel ik genoot van de prachtige omgeving, merkte ik ook mijn ademhaling op. Die werd met ieder stap die ik zette zwaarder. Ik liep alleen dus praten hoefde gelukkig niet. Het zweet begon van mijn gezicht te gutsen en ik voelde mijn kuitspieren. Opgelucht kwam ik aan bij het eerste rustpunt. Na een oefening over kwaliteiten, kregen we (veiligheids)instructies te horen. Ik stond daar. Onbevangen gestart en dacht na mijn eerste korte klim:’Jeetje, waar ben ik eigenlijk aan begonnen?

Kan ik dit fysiek wel?’. Het eerste half uur klimmen, was nog maar een begin. Een klein voorproefje op wat zal komen gaan. Een stemmetje in mij twijfelde. Die twijfelde of ik wel sterk genoeg was.

De trekking ging verder. De deelnemers keken terug op hun jeugd. Op belangrijke gebeurtenissen uit hun jeugd. Ook ik ging terug in de tijd. Ondertussen klommen we gestaag door. Op dat moment nog niet wetende dat ik mij met ieder stap die ik zette, steeds sterker en krachtiger ging voelen. Het enige wat ik hoefde te doen, was zijn met wat er op dat moment aanwezig was. Gedachten, fysieke ongemakken, enzovoorts.

Hoogtepunt

Voor mij was het hoogtepunt van de QuestTrek de ochtend dat we één voor één in stilte op pad gingen. We kregen uitleg over de route.

Het fysieke hoogtepunt van de QuestTrek bereikt: 3400 meter.

Het fysieke hoogtepunt van de QuestTrek bereikt: 3400 meter.

Tijdens de route stonden tevens pijlen in de grond gemarkeerd. Door in stilte te lopen, kon ik nog meer de omgeving tot mij nemen. De kracht van de natuur. De volgende zinnen kwamen in mij op: ‘Door af en toe stil te zijn, kun je de tekens van het leven zien’. De weg ontvouwt zich voor je. Stap voor stap. Het vraagt alleen stilte in jezelf om dit op te kunnen merken. Ik voelde vertrouwen. In mijzelf en in het leven. Wat een cadeau!

Cadeau

De stiltewandeling was niet het enige cadeau. Tijdens de QuestTrek heb ik zoveel cadeautjes ontvangen en voorbij zien komen. Een jonge vrouw die zichtbaar opbloeide tijdens de QuestTrek. Die ‘ja’ zei tegen het leven. Waarvan haar talenten steeds meer zichtbaar werden en daar zelf ook in durfde te gaan geloven. Aan het eind van de trekking zag ik voor het eerst haar stralende mooie ogen. Een jongen die zich eerst verborg achter zijn handen terwijl hij sprak. Die steeds meer rechtop ging staan. Waarvan aan het eind van de trekking zijn hartelijke, open en wijze uitstraling zichtbaar werd. Een andere jongen die op het eerste gezicht heel stoer overkwam, maar tijdens de trekking meer zijn gevoelige kant liet zien. Waarin zoveel originaliteit en creativiteit in verborgen zat. Wat ook steeds meer zichtbaar werd. Ook de gesprekken met de Nepalese jongeren hebben mij geraakt. Hun verhalen, dromen, soms ook hun kwetsbaarheid en humor.

Wat mij bovenal het meest geraakt heeft, is dat ieder, ongeacht waar je vandaan komt en wat je hebt meegemaakt, een enorme kracht in je hebt. Het programma van MCC weet deze kracht aan te boren. Het was een cadeau om daar getuige van te zijn.

‘Je dient de wereld niet door je klein te houden. We zijn allen bestemd om te stralen’ (Marianne Williams).

Namasté

Brenda Boele

Foto’s van de QuestTrek die Brenda Boele portretteerde zijn te bekijken op het Facebook album QuestTrek 6 2017

 

Voornaam + achternaam

E-mail

Onderwerp

Bericht

Aanvragen